Patrimonio Cultural Inmaterial

Autoría textos: Aurelia Balseiro García

 

A lei do Patrimonio Cultural de Galicia, (5/2016 do 4 de maio) asume as determinacións da Convención para Salvagarda do Patrimonio Cultural Inmaterial.

Considéranse bens do patrimonio cultural inmaterial para os efectos devandita lei:

a) Os usos, representacións, expresións, coñecementos e técnicas, xunto cos instrumentos, obxectos, artefactos e espazos culturais que lles son inherentes, que as comunidades, os grupos e nalgúns casos os individuos recoñezan como parte integrante do seu patrimonio cultural, e en particular:

1. A lingua como vehículo do patrimonio cultural inmaterial, regulada pola súa normativa específica.

2. As tradicións e expresións orais.

3. A toponimia.

4. As artes do espectáculo, en especial a danza e a música, representacións, xogos e deportes.

5. Os usos sociais, rituais, cerimonias e actos festivos.

6. Os coñecementos e usos relacionados coa natureza e o universo.

7. As técnicas artesanais tradicionais, actividades produtivas e procesos.

b) O legado das figuras históricas singulares na configuración da identidade cultural de Galicia, independentemente dos dereitos de propiedade intelectual. Os efectos da declaración estenderanse ás súas creacións cando a autoría quede debidamente acreditada.

“O patrimonio inmaterial está constituído polo conxunto dos usos, representacións, expresións, coñecementos e técnicas, xunto cos instrumentos, obxectos, artefactos e espazos cultural que lles son inherentes, que as comunidades ou mesmo os individuos recoñezan como parte integrante do seu patrimonio cultural. Entre elas, as técnicas artesanais tradicionais, actividades produtivas e procesos”.